انتخاب جلال طالباني به عنوان اولين رييس جمهوري عراق پس از سه دهه حكومت خون و وحشت در اين کشور نويدبخش چشماندازي مطمئن از دمكراسي در آيندهي منطقه است. راي قاطع نمايندگان مجمع ملي عراق به وي نشانگر انتخاب هوشمندانه و گزينهي درستي است كه فارغ از زبان و نژاد و مذهب انجام يافته است.
جلال طالباني، روزنامهنگار، حقوقدان و بنيانگذار اتحاديه ميهني كردستان عراق و به اذعان بسياري يك سياستمدار مردمي است كه دهها سال در مرگبارترين شرايط، گاه با جنگ و ستيز در كوهها و شهرها و گاه با سياست و مصالحه و گفتگو با تك تك شخصيتهاي سياسي در منطقه از صدام گرفته تا مقامات ايراني و ديگر سران سياسي در سطح جهان موفق شد به اتفاق بسياري ديگر كه در اين راه جان باختند، جامعه كردستان عراق را از خطر متلاشي شدن نجات بخشد.
آنهنگام كه وي به اتفاق صدها هزار آوارهي كرد كه از چنگ بمبارانهاي شيميايي ارتش بعث به ايران ميگريختند و هيچ روزنه اميدي باقي نمانده بود شايد كمتر كسي در چهرهي پر از رنج وي ميخواند كه چگونه هوشيارانه مثل يك بازيگر چيرهدست شطرنج مهرهها و امكانات را در ذهنش بررسي ميكرد. شايد وقتي آن هنگام كه صدام را در آغوش گرفت و مخالفين و بسياري ديگر او را شماتت كردند و با تهمتهاي معمول او را مينواختند كمتر به فكر ميافتادند كه جامعه كردها علاوه بر جنگجو و پيشمرگ، به ديپلمات هم نياز دارد!
بدون شك انديشهي تكثرگرا و آزاديخواه جلال طالباني به عنوان كسي كه نه قدرت را با خونريزي و يكباره به دست آورده بلكه كسي كه با دهها سال مبارزه و رنج و استقامت و مطالعه و هوشياري به اين قدرت دمكراتيك رسيده بايد الگويي براي بسياري از سران منطقه قرار گيرد چرا که ارزش اين تفكر نيز نه بر مبناي دروس آكادميك و شعارهاي معمول بلكه حاصل سالها رنج و مبارزه و مردممداري است.
غير از اختلاف نظراتي كه احزاب و گروههاي مخالف با جلال طالباني دارند، انتخاب او به عنوان اولين رييس جمهور كرد در جهان براي جامعه كردها نيز موجب شادي است. امروز در اكثر شهرهاي عراق به ويژه كردستان به همين مناسبت جشن و شادماني بود.
در سالهاي اخير به مدد آزادي و فضاي بازي كه حكومت خودمختار كردستان عراق ايجاد كرده، اين منطقه برعكس مناطق جنوب در حال پيشرفتهاي اقتصادي چشمگيري است. طالباني و بارزاني به عنوان نمايندگان كردستان خوب ميدانند كه مردم آنها تا چه اندازه قدر آزادي و صلح را ميدانند. كردها طالباني را بي هيچ دادن مقام قداست و پسوند و پيشوند متعارفي« مام جلال» (عمو جلال)و دوست خود ميخوانند. حال بايد ديد آيا جلال طالباني ميتواند از نظر ديگر آحاد و قبايل گوناگون عراق با دهها مذهب و نگرش و اختلافات عميق، همان عموي مهربان باشد يا نه؟ و آيا ميتواند اين كشتياي را كه هر كس سعي در سوراخ كردن آن در اين درياي پرتلاطم قساوت و وحشيگري در عراق دارد، به ساحل امان برساند يا نه؟ آينده به اين سؤال پاسخ خواهد داد.
توضيحات بيشتر در مورد جلال طالباني را
اينجا بخوانيد.
* در اين زمينه:
نخستين رئيس جمهور کرد عراق و پيامدهاي احتمالي آن براي ايران
